Üst üste gelen sürpriz çeyrek final mağlubiyetlerinin endişesi ve heyecanı ve buna bağlı Avrupa'ya giden en kestirme yol olması bu maçın ciddi bir kalabalığı stada çekmiş...
Sahanın kenar çizgileri Cerny ve El Bilal'e teslim edilmiş...
Emirhan, Agbadou arkaya N'didi, Olaitan ortaya monte olmuş...
Eldekine göre ideal kadroya yakın diyebiliriz...
Taktik olarak ilk başlarda arkaya yaslandığımızı gözlemliyoruz...
10. dakikadan sonra öne çıkmaya başladık.
Ceza önü paslaşmaları, içeri katetmeler ve istek içimizi "hadi artık" demeye getirdi ki gol geldi...
Kapının önünde iki saat anahtar aradık!!! En sonunda bulduk!
El Bilal'in Cebindeymiş Anahtar!!! 1-0
Alanya'nın saman alevi gibi ön alan baskısı bitmiş, Beşiktaş oyunun hakimiyetini ele geçirmişti...
Tam kapasiteli değildik, istediğimiz gibi çoğalamıyor, gol yollarına giremiyorduk ama şimdilik idare ederdik...
Alanya ikinci yarıya ceza sahamızı iki kere ziyaret ederek başladı...
Anlamsız bir geri çekilme seyrediyoruz son 15 dakikadır ve golü neredeyse düşünmüyoruz...
60'tan sonra biraz kıpırdadık sanki...
Cerny 65'te Çıktı... Rashica Girdi...
Orta saha güç verdiğinde oyun şekle giriyordu; yoksa eğer sıkıntı soslu ıstırap dakikaları...
Son maçların en tuhaf paslaşmaları olan geriden topla çıkma hastalığı Alanya kalecisinde nüksedince sahanın en iyisi Olaitan tarafından cezası kesildi...
Kaşe imza Oh tarafından atıldı. 2-0
Sonra 3 geldi, bahçeye kiraz geldi....
Madem bugün 23 Nisan Çocuk Bayramı...
Biz de bu galibiyeti yeryüzündeki bütün Beşiktaşlı çocuklara armağan ediyoruz Kutlu olsun...
Akşam
